Allah’ın En Yakın Dostu Kimdir? Kalplere Dokunan Bir Hikâyenin İzinde
Bazı sorular vardır ki cevabı kitaplarda değil, kalplerin en derin yerinde saklıdır. “Allah’ın en yakın dostu kimdir?” sorusu da onlardan biri… Bu yazıda size bir hikâye anlatacağım. Ne bir masal ne de sıradan bir öğüt; içinde insanın arayışını, dostluğun en saf hâlini ve insanın Yaratıcı’yla kurduğu bağı taşıyan bir yolculuk. Hazırsanız, birlikte bu yolculuğa çıkalım.
Hikâye: Dostluğun Yolu
Bir zamanlar küçük bir kasabada iki kardeş yaşardı: Biri Ali, diğeri Zeynep. Ali stratejik düşünen, çözüm odaklı bir mühendisti. Her sorunun mutlaka bir cevabı olduğuna inanırdı. Zeynep ise empatik ve ilişkisel bir ruha sahipti; insanları dinler, anlamaya çalışır, kalplerine dokunmayı severdi. Her ikisi de farklıydı ama aynı sorunun cevabını arıyorlardı:
“Allah’ın en yakın dostu kimdir?”
Ali’nin Yolu: Akılla Yaklaşmak
Ali, sorunun cevabını bulmak için önce kitaplara sarıldı. İlahiyat kaynaklarını inceledi, büyük âlimlerin sözlerini okudu. Hepsinde ortak bir isim geçiyordu: Hz. İbrahim (a.s.). Kur’an’da “Halîlullah” yani “Allah’ın dostu” olarak anılan peygamberdi o.
Ali bu bilgiyi duyunca rahatladı. “İşte cevap bu,” dedi kendi kendine. “Allah’ın en yakın dostu Hz. İbrahim’dir.” Ama içinde bir huzursuzluk vardı. Çünkü hâlâ bir şey eksik gibiydi. “Dost” kelimesinin sadece tarihsel bir unvan olmadığını hissediyordu. O yüzden aramaya devam etti.
Zeynep’in Yolu: Kalple Yaklaşmak
Zeynep ise bambaşka bir yöntem seçti. Her sabah yaşlı komşusu Hatice teyzenin yanına gidiyor, onunla sohbet ediyordu. Hatice teyze çok fakir olmasına rağmen her zaman şükrediyor, her zaman gülüyordu. Zeynep bir gün dayanamayıp sordu:
“Teyze, senin bu kadar huzurlu olmanın sırrı ne?”
Hatice teyze gülümsedi: “Kızım, ben Rabbimi dost bildim. Ne verir, ne alırsa razıyım. O’na sığınır, O’na güvenirim. İnsan bazen dostunu göremez ama dost her zaman yanındadır.”
Bu sözler Zeynep’in yüreğinde yankılandı. Belki de Allah’ın en yakın dostu, sadece tarihte yaşamış bir peygamber değil, bugün bile yüreğinde Allah sevgisini taşıyan her kuldu.
Yolculukların Kesiştiği Yer
Bir akşam Ali ve Zeynep uzun bir yürüyüşe çıktılar. Ay ışığı altında konuşmaya başladılar.
Ali dedi ki: “Kaynaklara göre Allah’ın en yakın dostu Hz. İbrahim’miş.”
Zeynep tebessüm etti: “Doğru. Ama belki de mesele sadece isim değil. Allah’a en yakın dost, O’na güvenen, O’nunla yürüyen, O’na sığınan her kul olabilir.”
O an Ali’nin zihnindeki eksik parça yerine oturdu. Bilgiyle başlayan yolculuk, kalple tamamlanmıştı.
“Halîlullah”: Dostluğun Derin Anlamı
Kur’an-ı Kerim’de Nisa Suresi 125. ayette şöyle buyrulur: “Allah İbrahim’i dost edinmiştir.” Buradaki “dost” kelimesi Arapçada halîl olarak geçer. Halîl, sırdaş, yoldaş, gönülde yer açılan kimse demektir. Bu, sadece bir dostluk değil, karşılıklı sevgi, teslimiyet ve sadakatin zirvesidir.
İbrahim (a.s.), putları kırarak, ateşe atılmayı göze alarak, oğlunu kurban etmeye razı olarak Rabbine olan sadakatini göstermişti. Bu yüzden “en yakın dost” unvanını hak etmişti. Ama burada verilen mesaj sadece bir kişiyi övmek değil; her kulun da bu dostluğa aday olabileceğini göstermektir.
Bugünün Dünyasında Dostluk
Modern çağda dostluk çoğu zaman çıkar ilişkisine indirgenmiş durumda. Ancak “Allah’ın dostu” olmak, bu dünyadaki hiçbir çıkarla ölçülemez. Bu dostluk, sabırla yoğrulmuş bir imanın, teslimiyetle süslenmiş bir kalbin eseridir.
Belki bir anne, çocuğu için dua ederken… Belki bir genç, harama el uzatmazken… Belki bir yaşlı, secdede gözyaşı dökerken… Allah onları da dost edinir. Çünkü dostluk, sadece büyük sınavlarda değil, küçük sadakatlerde de kendini gösterir.
Son Söz: Dostluğun Kapısı Herkese Açık
“Allah’ın en yakın dostu kimdir?” sorusu bizi tarihsel bir isme götürse de, aslında her birimizi bir davete çağırır. Bu dostluğa aday olmak için peygamber olmak gerekmez. Samimi bir dua, içten bir secde, sessiz bir iyilik… Hepsi bu dostluğun yol taşlarıdır.
Şimdi sana bir soru: Sen Allah’a dost olmak için bugün ne yaptın? Belki de bu yazıyı okuduğun an, dostluğun kapısına atılan ilk adımdır.