KPSS A ile Nerelere Atanılır? Bir Genç Yetişkinin Hikayesi
İlk Başlangıç
Kayseri’de, bir apartman dairesinin küçük odasında, penceremden dışarı bakarken, gözlerim yine bir kez daha her zamanki gibi uzaklara kayıyor. Bir yandan KPSS’ye hazırlanırken, bir yandan da geleceğimi, nereye gideceğimi, kim olacağımı düşünmeye devam ediyorum. 25 yaşındayım ve yıllardır günlüğüme yazdığım o eski hayallerimle hâlâ barışamadım. Her gün biraz daha büyüyorum, biraz daha olgunlaşıyorum ama bazen, geçmişin içinde kaybolmuş bir çocuk gibi hissediyorum.
İçimdeki bu kaybolmuşluğu, ısrarla her sabah yeniden uyandıran tek şey KPSS. Bu sınavın, yıllardır kurduğum geleceğin anahtarı olduğunu düşündüm hep. KPSS A grubu… Tam olarak nereye gidebileceğimi ve ne olabileceğimi bilmediğim bir yolun kapılarını açacakmış gibi bir his var içimde. Ancak o kadar çok seçenek var ki… Girebileceğim yerler, atanabileceğim pozisyonlar, sıralamamın bana neler getireceği konusunda kafam karışıyor. Kayseri’nin o rahat havasında, bazen büyük şehirlerin gürültüsünden uzak, bazen de kendi içimdeki sessizliği bozan bu büyük soru kafamı fazlasıyla kurcalıyor.
Hayal Kırıklığı
Bir akşam, kaybolmuş hissettiğim o anlardan birinde, bir günlüğüme yazarken şöyle yazdım: “KPSS A ile atanmak bir hayal gibi. Hedefim tam olarak ne? Kamu kurumlarında çalışan biri olarak hayatımı geçirmek mi?” İşte tam o anda kafamda bir fırtına kopmuştu. Ne kadar yüksek hedefler koysam da, sınavın zorluğu, birçok mülakattan geçiş aşamaları, bazen umutlarımı gerçekten kaybetmeme neden oluyordu. O kadar çok duygusal yük taşıyorum ki, ne zaman sorulsa “KPSS A ile nerelere atanılır?” sorusunun cevabını veremiyorum. Çünkü içimde hala o belirsizlik var.
Bir arkadaşım, daha önce atanan birine “Nereye atandın?” diye sormuştu. O kişi, “Halkla İlişkiler Uzmanı olarak devlet dairesine atandım” demişti. Gülümsedim. Bir anda gülümsedim ama içimden şu düşünce geçti: “Ben de mi? Ama ne zaman?” Zorlukların üstesinden gelebilecek miyim? Bu duygusal karmaşa içinde ilerlemek gerçekten o kadar da kolay değildi. Geleceğimi düşününce, birden o parlak umutlar kayboluyor ve kendimi sınav kağıtları ve kitapların arasında kaybolmuş gibi hissediyorum.
Hayal Kurmanın Gücü
Bir sabah, pencerenin perdesini hafifçe araladım. Güneş yavaşça doğuyordu, ve Kayseri’nin o güzel manzarasında ışıklar, yavaşça kaybolan kar taneleriyle birleşiyordu. O an içimdeki tüm karamsarlık biraz daha soldu. Bir anlığına, her şeyin mümkün olduğunu düşündüm. KPSS A ile atanılabilecek pozisyonlar arasında, aslında neler yapılabileceğini düşündüm. İstatistikçi, müfettiş, vergi denetmeni… Hepsi gözümde birer parıltıya dönüştü. O kadar çok seçenek vardı ki.
Mesela bir kamu bankasında çalışabilirim. Hani şu akşamları gelirken radyolarda çalan, devletin bankacılık sisteminin arkasındaki o büyük güveni hissettiren pozisyonlarda. Ya da bir Vergi Denetmeni olabilirim. Aylık maaşı, sosyal güvenceleri… Bunlar sadece maddi değil, aynı zamanda güven veren pozisyonlar. Her biri, bana bir yol açabilir ve beni bu küçük odadan alıp, dünyada farklı yerlerde çalışmaya, insanlarla tanışmaya götürebilir. Ama en güzeli, yıllarca sıkıldığım, daraldığım, özgürlüğümü hissettiğim bu yaşamdan, çok daha fazlasını aramak için her şeyin mümkün olduğunu görmekti.
Yeni Umutlar
Bir gün, bir akşam yine sınavı geçmek için ders çalışırken, bir kitapçıya uğramıştım. Raflarda KPSS kitaplarını karıştırırken, en çok ilgimi çeken kitap bir müfettişlik pozisyonu üzerine yazılmıştı. O an içimdeki umudu hissettim. Bir müfettiş olmak, her şeyin doğru ve düzenli olması için çalışan bir kamu görevlisi olmak… İşte bu duyguyu daha önce hiç yaşamamıştım. İçimde, “Hayır, sen de bunu başarabilirsin!” diyen bir ses yükseldi.
Ve sonra KPSS A’yı geçme kararlılığım biraz daha arttı. Biliyorum, sınavın zorluğu beni yıldırmayacak, belki de beni bugüne kadar tanımadığım yönlerimle tanıştıracak. Yavaş yavaş, ıssız Kayseri sokaklarında yürürken bile hedeflerimle ilgili hayaller kuruyorum. Bu hayaller, yalnızca bir meslek seçimi değil; aynı zamanda hayatıma dair her şeyi yeniden inşa etmeme olanak sağlayacak.
Sonuç
Sonuçta, KPSS A ile nereye atanılacağına dair cevabı bulmam zor olsa da, bu yolun bana ne katacağını bilmiyorum. Belki bir gün devlet memuru olarak bir şehirde, halkla ilişkiler uzmanı olarak çalışırken bulurum kendimi. Ya da belki de çok uzak bir şehirde, vergi müfettişi olarak gizli belgeleri incelerken… Kim bilir?
Fakat şu an için tek bildiğim şey, bu yolculuğa çıkmadan önceki tüm o belirsizliklerin, bu kadar yoğun duyguların bana gerçekten çok şey kattığı. Hayal kırıklıkları, umutlar, korkular… Her biri birer basamaktı, tırmanmak için. Hayat bazen yalnızca nereye gideceğimizi değil, bu yolda nasıl hissettiğimizi de öğretir.
Bugünlerde KPSS A hakkında her düşündüğümde, artık içimdeki korku ve endişelerin, aynı zamanda umut ve heyecanın dengede olduğunu hissediyorum. Nerelere atanılacağını soranlar için cevabım basit: Nereye gideceğimi henüz bilmiyorum, ama bir yolda ilerlediğimi ve her an bir hedefe yaklaşmakta olduğumu biliyorum.